انتخاب و گزینش را از کودک نگیرید

بچه ها در همه حالات در حال گزینش و انتخاب هستند. اگر واقعیت را بخواهید هر تصمیمی در زندگی نوعی انتخاب به شمار میرود.حتی اگر بچه ها یاد گرفته باشند دیگران را گناهکار بشمارند، این هم خودش نوعی انتخاب محسوب میگردد، و چنانچه به این عادت اعتراف نکنند بازهم واقعیت امر تغییر نخواهد کرد. به بیان دیگر، آنها خواسته اند که در همان مرحله جوانی و طفولیت که دیگران بر آنها حکومت می کردند، بمانند. یکی از مهمترین وظایف پدر و مادر این است که مسئله انتخاب و اهمیت آن را به بچه های خود بفهمانند.

انتخاب

به کودکان حق انتخاب بدهید

بر این موضوع همواره تاکید کنید که اراده و اختیار حق مسلم آنها به عنوان موجود زنده بوده و انها باید به این توانایی برسند که حاکم بر افکار و اندیشه های خود باشند. احساسات و رفتار شما با طرز فکر و اندیشه تان ارتباط مستقیم دارد و در واقع از آن الهام می گیرد، و کسب این توانایی که شما حاکم بر افکار و اندیشه های خود باشید مهمترین نکته و اصلی است که این فصل بر آن تاکید دارد. شما به منزله مربی باید نشان دهید که حق انتخاب دارید و نمونه مادر یا پدری باشید که این حق را برای خود حفظ می کنید. به بچه های خود باید نشان دهید که حاکم بر احساسات و عواطف خود در زندگی می باشید. اگر کارمندتان در اداره شما را عصبانی کند و در منزل به دلیل خشم قبلی عصبانیت و داد و فریاد راه بیندازید، در واقع نشان داده اید که یک کارمند توانسته بر زندگی عاطفی شما در منزل حکومت کند. سعی کنید هم در مورد خودتان و هم در مورد بچه ها نمونه انسانی باشید که می تواند رفتار خود را کنترل کند.

برای فرزندتان الگوی مناسب باشید

انتخاب

به گزارش مجله زیگیل وقتی شخصی به شما بی احترامی می کند این شما هستید که می توانید تصمیم بگیرید چگونه واکنش نشان دهید. اجازه ندهید رفتار بد دیگران روز شما را خراب کند. بگذارید بچه ها جملاتی نظیر این را از شما بشنوند که: راستش را بخواهید از حرکتش خیلی آن موقع عصبانی شدم. ولی حاضر نیستم به خاطر اتفاقی که چند ساعت پیش افتاده خودم را عصبانی نگه دارم. حاضر نیستم دیگر حتی فکرش را هم بکنم. واکنش شما نمایانگر این واقعیت است که توانایی آن را دارید که به نحوی سازنده و نتیجه بخش فکر کنید. طوری بر رفتار خود تسلط داشته باشید که بچه ها احساس کنند شما از جمله افرادی هستید که اطرافیان را مسئول عصبیت و ناراحتیهای خود نمیدانید و ضمناً به بچه های خود هم بیاموزید که مثل شما فکر کنند. اگر بچه ها احساس کنند که شما حاکم بر افکار خود هستید و هرطور اراده کنید می توانید. رفتار نمایید به سرعت این عادت را از شما کسب می کنند. شما در واقع واقعیت  آنها را به خودشان نشان می دهید. این بچه ها هستند که هرطور اراده کنند احساس می کنند.

به آن ها نشان دهید قابلیت انتخاب را دارند

انتخاب

وقتی دخترتان از دوستش که او را ناراحت کرده نزد شما شکایت میکند. با او همدردی کنید و در عین حال از او بخواهید که با خودش صادق باشد: من به خوبی احساسات تو را درک می کنم و میدانم از رفتاری که کارن با تو کرد، چقدر ناراحتی ولی فکر نمی کنی با این کار تو داری به عقیده ای که او نسبت به تو دارد بیشتر از عقیده ای که تو نسبت به خودت داری، ارج می گذاری؟ این نوع واکنش نشان دادن، نقطه توجه را به جایی هدایت می کند که باید هدایت شود: یعنی روی بچه که قبول کرده از دست دوستش ناراحت شود. در واقع این کارن نبوده که او را ناراحت کرده است. شما باید این واقعیت را درک کنید و تشخیص دهید، انتخاب در اینجا قبول ناراحتی و عصبانی شدن بوده است. برای بچهٔ خود موعظه نکنید. ولی از دیدگاه شخصی واکنش نشان دهید که بر این واقعیت آگاه هستید که هیچ کس قادر نیست دیگری را به خشم درآورد، و به کودک خود کمک کنید بفهمد و قبول کند که احساسی که در حال حاضر دارد در واقع انتخابی است که خودش عامل آن بودہ است.

منبع:https://www.zigil.ir

Leave A Reply

Your email address will not be published.