عفونت تناسلی در بارداری و انواع آن

حالات پاتولوژیک با منشاء دستگاه تناسلی ممکن است سیر بارداری، زایمان یا خاتمه بارداری را پیچیده سازد. این اختلالات شامل عفونت تناسلی در بارداری یا آلودگیهای موضعی، نئوپلاسمها، بد وضعیت های رحمی و بدشکلیهای مادرزادی است. برخی از این اختلالات، برای نخستین بار در طی بارداری آشکار می گردند. بخصوص در مواردی که بارداری مورد تهدید قرار گرفته یا رشد رحم و سایر تغییرات فیزیولوژیک موضعی منجر به بروز شکایات مربوطه میگردند. معاینات لگنی دقیق پیش از زایمان و ترجیحاً در طی سه ماهه نخست بارداری، بهترین فرصت را برای تشخیص اختلالات دستگاه تناسلی بدست میدهد و برنامه ریزی بموقع برای اداره این حالات را امکان پذیر میسازد.

عفونت تناسلی در بارداری

سیفیلیس و عفونت تناسلی در بارداری

این بیماری بوسیله ترپونما پالیدوم TerponemaPallidum ایجاد می شود. اصطلاح سیفیلیس از نام سیفیلوس، چوپانی که در شعر فراکاستوریوس به بیماری با مشخصات سیفیلیس مبتلا است و در ۱۵۳۰ سروده شده، گرفته شده است.ترپونما پالیدوم برای ادامه زندگی به رطوبت نیاز دارد. از این رو بهترین محیط برای رشد آن فرج، مهبل، گلوی زهدان و دهان است. دامنه دوره نهفتگی بیماری بین ۱۰ تا ۹۰ روز و بطور متوسط بین ۱۴ تا  روز است. بیماری دارای ۴ مرحله بدین بشرح می باشد:در مرحله اول، ابتدا زخم یا شانکر اولیه در محل تلقیح ترپونما پالیدوم ایجاد می شود. اگر محل ورود ارگانیسم گلوی زهدان باشد، معمولاً هیچ گونه نشانه ای پدیدار نمی شود و بیماری ناشناخته میماند و عفونت به پیشرفت خود ادامه میدهد.مرحله دوم ۶ تا ۸ هفته پس از مرحله اول آغاز می شود. بثورات همراه با غده های لنفی متورم، گلودرد و کسالت عمومی از نشانه های این مرحله هستند. اگر بیماری درمان نشود به مرحله خفته و از مرحله خفته به مرحله سوم بیماری وارد گردیده و واکنشهای التهابی مزمن دستگاه اعصاب مرکزی و دستگاه قلب و عروق را ممکن است موجب گردد. اگر سیفیلیس درمان نشود، ممکن است سبب سقط، زایمان زودرس و مرگ جنین شود. ترپونماپالیدوم در مرحله فعال بیماری از گردش خون مادر وارد جفت می شود و از آن میگذرد و سبب التهاب رگهای انتهایی جفت گردیده و به زودی به گردش خون جنین نفوذ می کند. در حالتهای خفیف، ممکن است نوزاد ظاهراً هنگام تولد سالم باشد و هفته ها و ماهها و یا سالها بعد، نشانه های بیماری را بروز دهد. از نشانه های زودرس سیفیلیس در نوزادان می توان به بثورات پوستی، گرفتگی بینی، ترشحات چرکی و خون آلود از بینی، بزرگی کبد و طحال و زردی اشاره نمود.در درمان این بیماری، استفاده از آنتی بیوتیکهایی چون پنیسیلین پروکایین مؤثر بوده و چون دارو از جفت میگذرد، در نتیجه همزمان با درمان مادر، جنین نیز درمان می شود.

سوزاک از عفونت تناسلی در بارداری

این بیماری بوسیله دیپلوکوک گرم ایجاد می شود و دوره نهفتگی آن ۲ تا ۱۰ روز است. از نشانه های آلودگی زنان وجود ترشحات مهبلی سفید رنگ است که پس از ۲ روز به زرد مایل به سبز تبدیل میگردد. ولی رویهم رفته در حدود ۳۰ درصد از زنان مبتلا به سوزاک فاقد نشانه هستند. چون در دوره آبستنی بطور طبیعی ترشح مهبلی افزایش مییابد، یا به علت افزایش امکان ابتلا به بیماریهایی چون تریکومونیاز و کاندیدیاز که با ترشح مهبلی همراهاند، اغلب سوزاک در زنان باردار تشخیص داده نمی شود. در حدود ۵۰ درصد از زنان مبتلا به سوزاک به تریکومونیاز نیز مبتلا هستند. بنظر نمی رسد سوزاک بر آبستنی تأثیر سویی داشته باشد، ولی چشمان نوزاد در حین گذر از مجرای زایمانی آلوده، در معرض ابتلای عفونت است و اصولاً گاه پس از ابتلای چشمان نوزاد به عفونت گونوکوکی است که به وجود سوزاک در مادر مشکوک می شوند. از این رو در تمام طول آبستنی هر نوع ترشح غیر طبیعی مهبل باید مورد بررسی کامل قرار گیرد. درمان این بیماری با استفاده از آنتیبیوتیکهایی چون پنیسیلین پروکائین موفقیتآمیز بوده و مداوا می بایست تا منفی شدن آزمایش گستره و کشت در دفعات مکرر ادامه پیدا کند.

تریکوموتیاز چیست؟

عفونت تناسلی در بارداری

تریکوموناس واژینالیس Trichomonas Vaginalisگونه ای از تک یاخته ها است که در مهبل سبب عفونتی می شود که با ترشح شدید و مزاحم به رنگ زرد مایل به سبز، خارش شدید و سوزش فرج همراه است. ترشح ممکن است خون آلود باشد. درمان بیماری با استفاده از داروهایی از قبیل مترونیدازول Metronidazole انجام میگیرد. مداوا در مورد زوج بیمار نیز می بایست عمل گردیده و در تمام طول درمان، نزدیکی انجام نشود. جنین هنگام عبور از مجرای زایمانی مادری که دچار تریکو مونیاز باشد معمولاً آلوده نمیشود.

کاندیدیاز یا عفونت تناسلی در بارداری

عفونت ناشی از قارچ کاندیدا البیکنس i.e. Candida Albicans قارچ در محیط حاوی گلیکوژن و محیط اسیدی رشد می کند. تقریباً ۲۸ درصد ترشحات مهبلی در دوره آبستنی ناشی از این قارچ است. کاندیدا البیکنس ترشح سفید مایل به زرد و خارش شدید مهبل و فرج ایجاد می کند. مهبل از ورقه چسبنده خمیری سفید مایل به خاکستری پوشیده میشود که در صورت کندن این ورقه خونروی ایجاد میگردد. درمان بیماری با استفاده از داروهایی چون نیستاتین NyStatin انجام میگیرد. در این بیماری، برعکس تریکو مونیاز، جنین ممکن است در حین گذر از مجرای زایمانی آلوده شود.

تبخال تناسلی و خطرات آن در بارداری

عفونت تناسلی در بارداری

به گزارش مجله زیگیل تبخال تناسلی در اثر هرپس ویروس انسانی ایجاد می شود. حدود ۹۰ درصد ضایعات تناسلی ناشی از هرپس ویروس تیپ ۲ بوده و ۱۰ درصد بقیه از هرپس ویروس تیپ ۱ ناشی می شود. عفونت اولیه ممکن است بسیار شدید و همراه با تورم غده های لنفی ناحیه ای و نشانه های عمومی باشد. آبدانه هایی که شاخص تبخال تناسلی هستند در طول ۲۴ ساعت بصورت دسته هایی از زخمهای گرد و سطحی ظاهر می شوند. نشانه های دیگر بیماری شامل التهاب و عفونت گلوی زهدان، ترشح مهبلی و درد به هنگام ادرار کردن هستند. درمان عموماً ناموفق است زیرا هیچگونه درمان سیستمیک اختصاصی برای از بین بردن هرپس ویروس موجود نیست.هرپس ویروس انسانی تیپ ۲ ظاهراً سبب عفونت درون زهدانی نمیشود ولی اگر عفونت تناسلی در بارداری در انتهای بارداری پیش آید، بالقوه برای جنین خطرناک است. تمام نوزادانی که از مادران مبتلا به تبخال تناسلی به هنگام زایمان متولد می شوند باید جدا از نوزادان دیگر نگهداری شوند.

منبع:https://www.zigil.ir

Leave A Reply

Your email address will not be published.