کمبود پروتئین چیست و بیماری های آن

کمبود پروتئین یکی از بزرگترین مباحث علم طب است که هنوز هم شایع می باشد و متأسفانه در اثر کمبود پروتئین ده ها هزار نفر از همنوعان ما سالانه تلف می شوند. این عارضه دهشتناک و رقت آور نه تنها از نظر دانش پزشکی و علوم تغذیه مورد توجه قرار گرفته بلکه از نظر انسانی و اجتماعی و روابط بین المللی مورد توجه است به طوری که ملل مختلف دنیا با تشکیل دادن سازمانهای مجهز برای مبارزه با کشتار بیرحمانه ناشی از کمبود پروتئین در تلاشند.

کمبود پروتئین

اهمیت پروتئین بر بدن

در پروتئین ماده شیمیائی ازت داری است که ساختمان هر یاخته را تشکیل داده و رشد و نمو جاندار و ترمیم بافتهای بدن منوط به پروتئین است. مرغوبیت پروتئین بستگی به اسید های آمینه ضروری آن دارد. همواره رابطه دائمی و ثابتی بین مقدار پروتئین پلاسما (بخصوص آلبومین) و پروتئین سایر بافتهای بدن موجود است. طبق محاسبه و یک Week هرگرم پروتئین پلاسما معادل و معرف 3 گرم پروتئین در کل بافتهای بدن است. مثلا شخصی که 95 کیلوب گرم وزن دارد با در نظرگرفتن میزان طبیعی پروتئین پلاسما (7 گرم در صد میلی لیتر) و حجم پلاسما (3.2 لیتر) دارای 224 گرم پروتئین در تمامی پلاسما میباشد که طبق محاسبات و یک میزان کلی پروتئین وی در تمامی بدن در حدود 7 کیلوگرم خواهد بود. هرگاه در اثر کمبود پروتئین غذائی میزان پروتئین پلاسمای این شخص به 4.5 گرم در صد میلی لیتر برسد میزان کل پروتئین بدن وی به 4320 گرم کاهش می یابد که کمبودی درحد ( دو کیلو و چهارصد گرم ) خواهد داشت

کمبود پروتئین و تاثیر آن بر بدن

کمبود پروتئین

قسمت اعظم این کمبود مربوط به آلبومین میباشد. آلبومین نقش مهمی را در فشار  خون ایفا می کند ( 85 درصد فشار مربوط به آلبومین است) و در مواقع کمبود آلبومین یا هیپوپروتئینمی سقوط قابل ملاحظه ای در فشار حاصل می شود که نتیجه آن اختلال در جذب و دفع است.افراد مبتلا به هیپوپروتئینمی از خستگی زیاد شکایت دارند که تا حدودی وسیله تشخیص است.کمبود پروتئین در غذای روزانه انسان موجب بروز یک سرى اختلال در بدن می شود که علائم آن بستگی به شدت و مقدار این کمبود دارد و در مواردی که این کمبود در جیره غذائی به مدت طولانی ادامه یابد، علائم زیر مشاهده میشود : کاهش وزن عدم مقاومت در برابر عفونتها – تأخیر در التیام زخمها-و تغییرات خونی . تعیین میزان پروتئین پلاسما بویژه آلبومین معیار خوبی برای شناخت درجه این کمبود می باشد، معهذا به دلیل کاهش آب بدن و حجم کل خون و عدم علائم فوقی گاهی تشخیص مشکل است  چه بسا اشخاصی که در اثر فقر و یا عدم اطلاع از طرز تغذیه صحیح مبتلا به این نوع کمبود بوده و در اثر فقدان علائم تشخیص داده نمی شوند. بهترین روش برای تشخیص شکل مخفی قرار دادن شخصی مشکوک تحت یک رژیم طبیعی از نظر کالری و پروتئین می باشد و در این حالت همه روزه وزن بدن او و حجم ادرار دفع شده را محاسبه می کنند. در صورتی که این شخص دچار فقر ازته مخفی باشد، روزهای اول از وزن بیمار کاسته شده و حجم ادرار دفع شده افزایش مییابد و پس از آنکه در حدود نیم تا 2 کیلوگرم کاهش وزن انجام شد (بعد از شش تا دوازده روز) وزن بیمار افزایش خواهد یافت.

کواشیورکر ناشی از کمبود پروتئین

کمبود پروتئین

به گزارش مجله زیگیل کواشیورکر از زمانهای خیلی دور وجود داشته و شناخت آن توسط خانم سیسلی ویلیامز انجام شد.کواشیورکر نوعی از فقر ازته است که در اطفال بعد از دوره شیرخوارگی ظاهر می شود. علل مهم این بیماری می تواند فقر اجتماعی – عدم آگاهی از طرز تغذیه صحیح – خرافات مذهبی و بیسوادی باشد. اولین مورد این بیماری در سال ۱۹۳۲ در غنا شرح داده شد. ولی بعداً معلوم گردید که در سایر کشورهای توسعه نیافته نیز دیده می شود. طبق نظر بروک Brock اطفال پشت سرهم زائیده شده (آبستنی مجدد چهل روز پس از زایمان) علت این عارضه است سندرم کواشیورکر در سنین یک الی چهار سالگی ظاهر شده وعلائم مختلف آن چند ماه پس از قطع دوران شیرخوارگی به ترتیب ظاهر میگردد. این سندرم در نواحی استوائی و تحت استوا شایع بوده و در نواحی معتدله هم باشدت کمتری دیده میشود. انواع عفونتهای میکروبی و انگلی نیز در بروز این حالت دخالت دارد. عامل اصلی کمبود پروتئین در جیره غذائی است و هرچه مقدار مواد ازته در غذای روزانه کمتر باشد اختلال بیشتر و علائم زودتر ظاهر می شود. ازدیاد مصرف مواد قندی(کالری بیشتر) بروز علائم کواشیور کر را تسریع می کند(معمولا خوراندن چای خیلی شیرین در نوزادان پیدایش بیماری را سبب میشود) شروع کواشیورکر بالینی اغلب معلول یک عفونت حاد مانند سرخک، مالاریا ویا گاستروآنتریت است، زیرا این بیماریها تجزیه پروتئین های نسوج را تشدید می کند.

منبع:https://www.zigil.ir

Leave A Reply

Your email address will not be published.