پورتال خبری, تفریحی, سبک زندگی, روانشناسی, سلامت, اخبار روز

کودکان نابینا و پاره ای از اثرات نقص بینایی

0

کودکان نابینا معمولاً با انگشتان در چشمان خود سیخ می زنند، و آن هم به این دلیل که بتوانند «ستاره ها» یا تصاویر نورانی را با تحریک شبکیهٔ چشم ببینند. آنان اغلب دست های خود را با سرعت و با قرنیه برهم میکوبند، گردن خود را خم کرده و یا میک شند، بدن خود را به این سو و آن سو حرکت می دهند، در چهره و صورت خود ادا و اصول در می آورند، و یا به طرف جلو و عقب حرکت می کنند (ویلیام ۱۹۹۸). ما در مجله اینترنتی زیگیل در مورد کودکان نابینا و پاره ای از اثرات نقص بینایی بیشتر توضیح خواهیم داد.

 

کودکان نابینا

 

مشکلات رفتاری کودکان نابینا

 

آنها مستعد مشکلات رفتاری معینی ، هستند. این مشکلات ناشی از احساس تفاوتی است که با دیگران می کنند. این نوع کودکان واکنش های ترس را تجربه کرده، زود تسلیم می شوند آنها فاقد ابتکارند و به آسانی مأیوس می گردند. در ضمن ممکن است به علت آن که نمی توانند حرکات دیگران را ببینند رفتار اجتماعی نامطلوبی را پیش بگیرند، و یا به علت آن که بیش از حد کمکشان می کنند، لوس و ننر بشوند، و احتمالاً مورد تبعیض قرار گیرند.  مشخصات رفتاری، که به کودکان نزدیک بین و دوربین مربوط می شود هم متفاوت است و باید شناسایی شوند.

دوگلاس (۱۹۹۸) پی برد که کودکان نزدیک بین به دریافت نمرات برتر و عالی تری نائل می شوند، البته نه در تستهای کلامی. آنها آرزوهای شغلی بالاتری دارند، و بیشتر به صبر سرگرمی های ادبی اشتغال می ورزند.

 

مراقبت و کنترل

 

کودکان نابینا

من (دکتر رونالد) تجربه ای در مورد مراقبت و ادارهٔ کودکان نابینا ندارم، به همین دلیل فقط به ذکر چند نکته اکتفا می کنم. ضروری است که از این کودکان مراقبت ها و حمایت های بیش از حد نشود: آنان باید استقلال بیابند و اعتماد به نفس پیدا کنند. به یک نوزاد نابینا باید در سن معمول آن، غذاهای جامد داده شود، این درست نیست که به دلیل نظریه ای که شامل خطر احتمالی خفه شدن این گونه کودکان است، او را از این نوع غذاها باید محروم ساخت باید سعی کرد محرک های حسی مختلف به ویژه محرک های مربوط به حس لامسه را بر او وارد کرد. او باید بیاموزد که می تواند به جای کمک گیری اصلی از حس بینائی از راه صدا و احساس، مطالب را فرا گیرد.

احتمالاً در ابتدای امر، نیاز به تحصیل در مدارس شبانه روزی دارد، امّا عده بسیاری معتقدند که پس از آموختن فنون خاص در مدارس ویژه، باید در هرجا که امکان داشته باشد به مدارس عادی برود.زندگی در مدارس شبانه روزی ممکن است ضروری تشخیص داده شود، به ویژه اگر معلولیت های دیگر هم وجود داشته باشد.

 

کودکان نابینا

چنین کودکی تا سن ۹ سالگی می تواند بریل را بیاموزد، هرچند ممکن است از یک کودک عادی کندتر و آهسته تر بخواند، ولی باید توجه کرد که یک سوم یا یک چهارم آنها سرعت خواندشان مانند یک کودک عادی است. باید این کودکان برای پیوستن به گروههای مختلفی چون پیشاهنگی، تشویق شوند، حس مستقل زیستن را باید در آنان رشد داد، به نحوی که کودک بتواند برای مثال با اتوبوس سفر کند.

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.